Forsíða

    postheadericon "Sástu þetta?"

    Khao San Road að kvöldi til

    Klukkan var sjö að morgni þegar við Craig stóðum við Khao San Road í Bangkok og biðum eftir rútunni að landamærum Tælands og Kambódíu. Tekið var að birta, nokkrar uglur síðustu nætur sátu enn að sumbli við nærliggjandi bari þótt tónlistin væri lágstemmd.

     

    Nánar...

     

    postheadericon Jólahald í Batak-kofa

    Craig við Batak-kofann okkar

    Frá Bukit Lawang lá leiðin næst til Tobavatns (Danau Toba) sem staðsett er í 900 metra hæð í gamalli gosöskju. Á vatninu er eyjan Samosir þar sem Batakfólkið býr. Áður fyrr stundaði Batakfólkið mannát og bárust sögur af fólkinu til Vesturheims, meðal annars með Marco Polo. Kristniboðar létu orðróminn þó ekki stöðva sig og í dag er sá hluti Batak-fólksins sem býr við Tobavatn kristið. Því þótti mér tilvalið að halda jólin þar hátíðleg.

    Nánar...

     

    postheadericon Banda Aceh

    Leifar flóðbylgjunnar, þessi bátur er nefndur "Örkin hans Nóa"

    Þessa stundina er ég stödd í Banda Aceh, sem er höfuðborg héraðsins Aceh í norðurhluta indónesísku eyjunnar Sumötru.

    Árið 2004, þegar Íslendingar lágu ýmist undir sæng með nýju jólabókina, nörtuðu í hangikjötsafganga eða rokkuðu í kringum jólatréð hlupu íbúar Banda Aceh skelfingu lostnir undan mannskæðri flóðbylgu. Undanfari flóðbylgjunnar var jarðskjálfti sem mældist 9,0 á richter-skalanum og átti upptök sín á hafi úti, um 250 kílómetrum frá Banda Aceh.

    Nánar...

     

    postheadericon Fólkið í skóginum

    Mynd frá orangutans.com.au

    Margt hefur dregið á daga mína síðan ég yfirgaf Banda Aceh. Þaðan hossaðist ég í háfornri rútubifreið til Bukit Lawang en þangað sækja ferðamenn helst til að hitta náskyldan ættingja manneskjunnar, órangútanapann. í þjóðgarðinum Gunung Leuser nærri Bukit Lawang stendur ferðamönnum til boða að arka um garðinn með innfæddum leiðsögumanni og líkurnar á að órangútanapi verði á vegi þeirra eru mjög miklar.

    Nánar...

     

    postheadericon Komodo-drekar

    Horft frá bátnum á leið til Rinca

    Þegar ég var lítil las ég um dreka í ævintýrabókum og einstöku sinnum sá ég þeim bregða fyrir í teiknimyndunum. En eins og með jólasveina og hafmeyjur, sagði fullorðna fólkið að drekar væru ekki í alvörunni til.

    Frá fögru Gili-eyjum héldum við ferðafélaginn för okkar austur á bóginn. Við óðum út í ruggandi trébát sem sigldi til Lombok. Þaðan fundum við bimo til rútustöðvar Mataram, aðalborgar eyjunnar. Þar hoppuðum við upp í rútu til hafnarborgarinnar Sape, sem staðsett er á austurhluta eyjunnar Sumbawa. Sú rútuferð tók samtals 18 klukkutíma, þar af 3 í ferju á milli eyjanna tveggja.

    Nánar...